Teen Love

Somehow it's funny how people say that they've fallen in love during their childhood. That their first love was like this, first heartache was like that, and that first love never dies.

But when I think about it now, if what we've experience in childhood is really love, then why did it didn't last. I mean, they say that love is blind and that it conquers all even fear. But why did it end?

Teen love. Young love. Baby love. It's where we, as a child, would think that we are independent beings. Where we always make promises to our partners and most of the time end up breaking them. Our most fragile years where being wounded would hurt really bad; and a candy or a new toy would heal its pain.

When we're a child, we thought that we can do anything because life is still simpler before. That loving others is the sweetest feeling we won't forget, and yet the worst pain we wouldn't want to feel again. Sometimes we end up disobeying our parents for we thought we are right. And keeping it as a secret because we think our parents wouldn't understand.

Indeed, childhood love is something every one of us experienced. But we must also know that maybe it was only let by someone all knowing for us to experience. For us to be mature and stronger and better in making decisions. Love? Is a taste of sweetness and bitterness at the same time.

Overpass

Sa tuwing ako may lakad ay hindi ako pinapayagan dahil sa delikado ang aking biyahe pauwi. Kung minsan kasi o madalas ay gabi na ako nakakauwi. Hindi naman sobrang gabi pero madilim na. (Kaya nga madilim na kasi gabi. :P) Nakakatakot umuwi ng gabi. Natatakot pa ako sa daraanan ko pauwi. Dumadaan ako sa overpass kapag pauwi na - depende iyon kung saan ako galing pero mas madalas ako dumaan ng overpass. Natatakot ako dumaan doon kapag gabi na. Yung kaklase ko kasi noong hayskul ay nagkwento sa amin na yung pinsan niya daw ay naholdap dun sa overpass. Sakto pa na may dalang mga gadgets yung pinsan niya. Babae pa. Kaya nakakatakot. Ayaw kong mangyari sakin yon.

Pero ngayon, naglipana na ang mga overpass sa may commonwealth. Magandang proyekto ito dahil bukod sa ligtas ang mga tao sa pagtawid ay maiiwasan din o mababawasan ang bilang ng mga nasasagasaan. Kaya nga itinuring na "killer highway" ang commonwealth eh. May problema nga lang. Walang mga ilaw dito kaya takot pa rin ang mga tao na gamitin lalo na kapag madilim. Maaaring pamugaran ito ng mga magnanakaw o ng mga manyak.

Mas maganda talaga ang may overpass. Minsan nga lang, imbis na mas maabilis ka sa pagtawid ay mas mapapabagal ka pa nito dahil sa naglipana din yung mga tindero at tindera. Lumiliit tuloy yung daanan. Minsan pa makikipagsabayan o kakabahan ka na lang kapag nagtatakbuhan na sila dahil hinuhuli na sila ng mga taga-MMDA.

Siguro ang suwestiyon ko lang dito ay mas matibay na overpass, mas kaayaaya tignan (hindi naman yung tipong sobrang makulay), mga tanod na nagbabantay sa mga tumatawid at nagpapaalis ng mga tindero, tindera, at ng mga paninda nila.